Luces

Os libros de Piñeiro

Pasou o ano Piñeiro. O que prometía resultar o Día da Letras máis controvertido saldouse con pequenas escaramuzas, silencios expresivos, algún axuste de contas, peculiares reconversións e os tradicionais intentos de apropiación partidista. O debate político-intelectual ficou confinado a unha enxurrada de libros que si superou o quorum de tempadas anteriores. E con espazo para os dicursos críticos.

Piñeiro contra Castelao, Castelao contra Piñeiro, de Xoán Carlos Garrido; Piñeiro e o piñeirismo en perspectiva histórica, de Carlos Velasco ou A expresión cultural dunha estratexia política, de Mercedes Quiexas, poñen en cuestión o retrato hexemónico de Ramón Piñeiro. Na beira oposta sitúase Piñeiro e a estratexia do galeguismo, de Xoán Ramón Rodríguez Polo. Alonso Montero elabora un groso traballo, Ramón Piñeiro ou a reinvención da cultura galega, no que aparca disensións e gaba ao director de Galaxia. Daniel Ameixeiro traza en novela a súa vida: Os días ocultos.

Os anunciados inéditos recollidos por Miguel Barros, de quen tamén se agarda a edición da tese de doutoramento, non chegaron ás librarías. Pero apareceron O espertar da conciencia galega, que xunta "ensaios e artigos dispersos". De Piñeiro afírmase que redactou máis de 10.000 cartas. En Do sentimento á conciencia de Galicia atópanse máis de mil páxinas das que cruzou con Basilio Losada. A correspondencia con José Luis Pensado, con Isidro Millán, e unha miscelánea saen nas edicións do Centro Ramón Piñeiro.

Lo que más afecta es lo que sucede más cerca. Para no perderte nada, suscríbete.
Suscríbete

Archivado En

Recomendaciones EL PAÍS
Recomendaciones EL PAÍS
Recomendaciones EL PAÍS