Roi Casal: "As discográficas non achegan nada, ao revés"
Cando os músicos estadounidenses de hardcore, na década de oitenta, decidiron prescindir da mediación das discográficas e organizarse á marxe da industria hexemónica, non imaxinaron que estaban escribindo o futuro. Un proxecto tan afastado daquelas coordenadas coma o de Roi Casal, autor de pop con aires folk e ambición comercial que onte presentou en Santiago o seu segundo disco, tamén escapa dos modos de produción usuais até agora: "As discográficas non achegan nada, ao revés, son un handicap".
"Foi o meu primeiro disco, Lendas douradas, o que me permitiu ser dono ...
Cando os músicos estadounidenses de hardcore, na década de oitenta, decidiron prescindir da mediación das discográficas e organizarse á marxe da industria hexemónica, non imaxinaron que estaban escribindo o futuro. Un proxecto tan afastado daquelas coordenadas coma o de Roi Casal, autor de pop con aires folk e ambición comercial que onte presentou en Santiago o seu segundo disco, tamén escapa dos modos de produción usuais até agora: "As discográficas non achegan nada, ao revés, son un handicap".
"Foi o meu primeiro disco, Lendas douradas, o que me permitiu ser dono de min mesmo", aclarou Casal. Datado en 2008, con esa obra o músico emancipouse de Milladoiro -a banda na que formou durante seis anos e da que o seu pai é membro fundador- e atinxiu considerábel repercusión. "Sobre a sólida base de recursos económicos que me proporcionou, pero tamén de persoas e musical", explicou, "construín Maxicamente vello, con menos límites, máis libre".
O segundo traballo de Casal recolle o título dun poema de Manuel María, o poeta ao que precisamente Milladoiro dedicara Unha estrela por guía (2006). "É o único poema dos nove do disco que non é meu", sinalou, "un tema que xa tocabamos na xira anterior e que funcionaba moi ben no público". Non só a distribución da obra foxe do vello sistema discográfico: Maxicamente vello foi rexistrado no estudio particular do autor, con engadidos nas dependencias da Facultade de Ciencias Sociais de Pontevedra e masterizado en Pontecaldelas.
"Música sen complexos"
"Este traballo trata de música actual, ambiciosa, comprometida, sen complexos e en galego", sintetizou. Roi Casal tamén falou dun "punto de vista pop rock" que se arrima, melódica voz mediante, ás correntes centrais do panorama radiofónico. Pero con instrumentos, tocados por Casal, pouco habituais: arpa, bouzuki ou zanfoña. "Tampouco é usual esta estética pop cantada en galego", considerou, antes de aclarar: "Que estea cantado en galego non significa que estea enfocado só aos galegos".
Roi Casal e a súa banda, coa que traballa dende Lendas douradas, inician a posta en público de Maxicamente vello o 18 deste mes en Santiago. Ao día seguinte estará en Lugo e en marzo visitará Lugo (día 11), Vilagarcía (día 18) ou Madrid (día 30).